Gdy prowadzisz notatki, w niektórych polach zostaje jeden jedyny kandydat. Ta cyfra jest odpowiedzią — z samej definicji kandydata nic innego tam nie wejdzie.
Nazwa liczy się mniej niż nawyk: po każdym wpisie sprawdź pola, które dzieliły z nim wiersz, kolumnę lub blok. Usunięcie jednego kandydata dwudziestu sąsiadom to dokładnie to, co tworzy oczywiste pojedynki, a pojawiają się one zwykle po dwa lub trzy naraz.
Plansza, która wciąż produkuje oczywiste pojedynki, to plansza rozwiązywana poprawnie. Gdy się wyczerpią, to sygnał, by przejść do ukrytych pojedynków i par.